จาก rainbow springs เราก็เดินทางต่อมายัง Whakarewarewa Thermal Village สถานที่เที่ยวยอมนิยมอีกแห่ง แต่ก็มาถึงเย็นไปหน่อย มาไม่ทันเค้าปิดแล้ว เลยได้แต่เข้าไปถ่ายๆรูปนิดนึงแล้วเจ้าหน้าที่ก็มาตามบอกว่าปิดแล้วๆ กลับๆ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่
อย่างที่เล่าไปในตอนแรกสุดว่า เกาะเหนือนี่จะนิยมเที่ยวเกี่ยวพวก พลังงานใต้พิภพและ เรื่องราวของชนเผ่าเมารีเยอะ หมู่บ้าน Whakarewarewa นี่ก็คือรวมทั้ง 2 อย่าง ทั้งน้ำพุ และควันกำมะถัน แล้วก็มีชาวเมารียังอาศัยอยู่จริงๆ ไม่ได้เป็นหมู่บ้านโบราณอะไร
เช้าวันที่ 2 ของทริป เป็นวันที่เราจะเริ่มเดินทางออกนอกเมือง ก่อนออกมีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย คือเมื่อคืนเราเอารถเข้าไปจอดในตึกด้านหลังโรงแรม ด้วยความงก เพราะถ้าให้พนักงานโรงแรมไปจอดให้จะ 28 NZD ก็เลยขับไปจอดที่ตึกเอง ไปยืนๆอ่านมาว่าทั้งจอดคืนจะถูกกว่า ปรากฎว่า ความที่เราเป็นรถตู้ ความสูงเกินที่เค้ากำหนด (ไม่ได้ดูตอนแรก) คือมันเข้าตึกจอดไปได้ แต่ตอนเช้าออกไม่ได้ เพราะเข้าทางนึง ออกทางอีกทางนึง ทางออกมันเตี้ยกว่า สุดท้ายเลยต้องโทรไปบอกบริษัทตึกจอดว่า ขอเอาออกทางเดิม และที่สำคัญปรากฎว่าค่าที่จอดแพงกว่า 28 NZD อีก ราว 50 NZD เป็นอันเสียค่าความรู้ราคาแพงไป -_-”
จบเรื่องวุ่นวายเก่ยวกับความสูงและราคาที่จอด เราก็เดินทางออกนอกเมืองไปทางทิศตะวันออก ระหว่างทางแวะทานโน่นนี่เบาๆรองท้องที่ supermarket แล้วก็ขับยาวไปเมือง Rotorua ระยะทางคร่าวๆประมาณ 230 กิโลเมตร โดยขอให้เช็คเรื่องน้ำมันและห้องน้ำห้องท่าให้ดี เพราะระหว่างทางนี่เราแทบจะไม่เจอปั๊มเลย
สำหรับเส้นทางบนเกาะเหนือ ถ้าวิ่งออกจาก Auckland จะนิยมวิ่งกัน 2 ทางคือออกขวาไป Rotorua หรือไม่งั้นก็ออกซ้ายไป ถ้ำ Waitomo ฝั่งซ้าย เพื่อดูหนอนเรืองแสง แล้วยาวต่อไป Mount Taranaki ฝาแฝดของภูเขาไฟฟูจิที่ญี่ปุ่น ซึ่งทริปนี้เราออกขวาไป Rotorua ทำให้อดดู หนอนเรืองแสง และ Mount Taranaki
จากตอนที่แล้ว (เตรียมตัวก่อนมา New Zealand) หลังจากเช็คอินเข้าโรงแรม The Quadrant Hotel & Suites เสร็จ เราก็ออกมาทานข้าวเย็น โดยเป็นร้านที่หามาตั้งแต่เมืองไทย ร้านนี้ดูจาก 4sq ว่าคะแนนเยอะและไม่ไกลจากโรงแรมมาก เดินพอไหว พอเดินจริงก็เหนื่อยนิดๆ เพราะระยะทางไม่ไกล แต่เป็นทางลาดขึ้นลงเยอะ เล่นเอาหอบเหมือนกัน
ตอนแรกที่ดูในรูปและอ่านมา ก็งงๆ ว่าร้านมันเป็นยัง ดูมันมีหลายๆ ร้าน หลายๆ ชนิด พอมาถึงร้านถึงได้เข้าใจว่าในนี้จะมีโต๊ะอยู่เยอะแยะ คล้ายๆ food court แล้วรอบๆก็จะเป็นร้านแต่ละร้าน ขายอาหารและเครื่องเดิมต่างๆกันไป มีหลายชนิดหลายประเภท วิธีการก็คือหาโต๊ะให้ได้ก่อน เสร็จแล้วก็เดินไปสั่งร้านว่าจะเอาอะไร โดยบอกเบอร์โต๊ะไปแล้วก็จ่ายเงิน ส่วนใหญ่จะไม่มีใบเสร็จให้ ตอนแรกๆก็เสียวเหมือนกันว่าจะโดนเบี้ยวรึเปล่า
พอถึงเวลาเค้าก็จะทยอยยกของมาเสิร์ฟให้เราถึงโต๊ะเลย ร้านไหนคนเยอะก็รอนานหน่อย วันที่เราไป คนแน่น ตอนแรกเกือบจะไม่ได้โต๊ะแล้วด้วยซ้ำ แต่รอแป๊บๆ พนักงานก็พาไปนั่งในโซนซ้ายมือของร้าน หลังคาเตี้ยนิด คุยแล้วเสียงก้องๆ
เมื่อสิ้นเดือนเมษายนที่ผ่าน เรามีโอกาสได้ไป New Zealand กับครอบครัวเป็นครั้งแรก สมาชิกที่ทุกคนไม่เคยมีใครเคยมาเที่ยวที่นี่มาก่อนยกเว้นพ่อ เคยมาเมื่อหลายปีก่อน น่าจะ 15-20 ปีที่แล้วเลย ตอนแรกตั้งใจจะเริ่มเขียนตอนที่เดินทางถึง Auckland แล้ว แต่นึกไปนึกมาก็เขียนย้อนไปตั้งแต่ก่อนเข้าประเทศเลยดีกว่า ก็จะเล่าภาพรวมคร่าวๆ ของทริปตามที่นึกออกและพอจำได้
ภูมิประเทศ
เริ่มที่ตำแหน่งประเทศ New Zealand เมื่อก่อนเราคิดว่าไม่ไกลมาก จนเมื่อได้ไป ออสเตรเลียเมื่อปี 2012 ซึ่งเดินทางคุ้นๆ ว่าราว 9-10 ชั่วโมงเหมือนกัน แล้ว New Zealand มันไกลออกมาอีกทำให้รู้ว่าจริงๆแล้วมันค่อนข้างไกลจากประเทศไทยเลย คือใช้เวลาเดินทางประมาณ 12 ชั่วโมง เท่ากับเดินทางไปพวกยุโรปอย่าง ลอนดอน ปารีส มิลาน อะไรอย่างนี้ โดยการเดินทางมาก็จะมีการบินไทยบินตรง ลงที่ Auckland ซึ่งอยู่หัวสุดของเกาะเหนือ หรือถ้าเป็น emirates จะบินจากกรุงเทพตรงไปลง Christchurch แต่จากที่อ่านๆ มาหลายๆคนจะนั่ง qantas ไปลง Sydney แล้วเลือกไปลงเมืองที่อยากไปเลย เช่น Wellington Christchurch Queentown