วัดสุดท้ายของทริปแม่กลอง วัดบางกะพ้อม ที่นี่มีชื่อเสียงจากหลวงพ่อคง แต่ตอนก่อนมาเราก็ไม่รู้เรื่อง
ที่มาก็เพราะเห็นว่า ผนังโบสถ์เป็นปูนปั้น ซึ่งปกติวัดส่วนใหญ่จะเป็นรูปวาด เห็นว่าแปลกตาดีเลยตั้งใจจะมาดู
สำหรับการเดินทางมามีปัญหานิดหน่อย เพราะแผนที่ของวัดในกูเกิ้ลลงไว้ไม่ตรง เรียกว่าผิดเยอะพอสมควร
คือที่กูเกิ้ลลงไว้ว่าวัดบางกะพ้อม จริงๆเป็นวัดสวนหลวง ส่วนวัดบางกะพ้อมนั้นจริงๆอยู่อีกฝั่งของแม่น้ำเลย ถ้าจะไปให้ดูตำแหน่งที่แปะไว้ด้านล่าง blog นี้
วัดบางกะพ้อม
foursquare
วันสุดท้ายในเมืองแมนเชสเตอร์ผมมีโปรแกรมไปดูฟุตบอลพรีเมียร์ลีกนัดเปิดฤดูกาลที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดในช่วงเย็นครับ ก็เลยพอมีเวลาถึงช่วงบ่ายๆ ตอนเที่ยงจึงเดินทางไปที่ร้าน Cafe Beermoth ร้านดังของเมือง ตัวร้านอยู่บนถนน Brown Street เป็นถนนเล็กๆ ซึ่งเดินจากบริเวณห้าง Arndale ห้างใหญ่ของเมืองมานิดเดียวครับ รอบร้านเป็นกระจกใส ขนาดค่อนข้างใหญ่ ดูหรูหราผิดจากคราฟท์เบียร์บาร์ทั่วไปครับ เข้ามาด้านในยังไม่มีลูกค้าครับ ภายในร้านสลัวๆ นิดหน่อย เปิดเพลงบลูส์ ขัดกับบรรยากาศร้าน ฮ่าๆ สำหรับเบียร์มีเบียร์สดทั้งหมด 17 แทป ส่วนเบียร์ขวดนั้นมีให้เลือกเพียบเลยครับ มีห้องเย็นเก็บเบียร์ที่เป็นกระจกใส ให้เรามองเข้าไปได้ด้วย ส่วนพวกอาหารก็จะเป็นเมนูของทานเล่นนิดหน่อย ถั่ว ชีส แตงดอง อะไรประมาณนี้
สถานี Takadanobaba เป็นชื่อที่ได้ยินบ่อยเวลานั่ง JR สาย Yamanote ครับ จะอยู่ระหว่าง Ikebukuro และ Shinjuku ซึ่งผมเองก็ไม่เคยมาหรอกครับ แต่จำได้เพราะชื่อมันยาวและเสียงมันตลกดี มาทริปนี้มีโอกาสได้แวะมาลอง Taproom ของเบียร์ยี่ห้อ Baird Beer นับเป็นครั้งแรกเลยครับ สำหรับแบรนด์ Baird Beer นั้นเป็นแบรนด์จากเมือง Shizuoka เจ้าของเป็นฝรั่งแต่ก็มาเปิดโรงเบียร์ในญี่ปุ่นครับ แบรนด์นี้คอคราฟท์เมืองไทยน่าจะเคยได้ยินชื่อมาบ้างเพราะมีจำหน่ายในไทยซักพักแล้ว ตัว Brewer เคยมาต้มตัวพิเศษกับ Chit Beer บนเกาะเกร็ดด้วยครับ กลับมาที่ร้าน Taproom สาขา Takadanobaba อยู่เรียกว่าแทบจะติดทางออกจากสถานีเลยครับ เดินประมาณไม่ถึง 100 เมตรดีก็จะเจอร้าน ตัวร้านอยู่บนชั้น 2 ของตึก เข้าไปในร้านก็จะตกแต่งด้วยไม้จริงๆ เยอะ บรรยกาศเหมือนบ้านญี่ปุ่นโบราณๆ วันที่ไปประมาณ 6 โมงนิดๆ โต๊ะยังพอว่าง แต่แป๊บๆ พนักงานออฟฟิศก็มากันเต็มร้านครับ
ในโตเกียวร้านคราฟท์เบียร์ส่วนใหญ่จะกระจายตัวอยู่สองฝั่ง คือฝั่งตะวันออกพวกสถานี Tokyo, Kanda แล้วอีกฝั่งคือตะวันตกอยู่ที่ Shibuya, Shinjuku สำหรับร้าน WIZ craft beer & food นี่อยู่ฝั่งตะวันออกครับ การเดินทางมีหลายสถานีที่ใกล้ จะลง Awajicho, Shin-ochanomizu หรือ Ochanomizu (สถานีนี้คนชอบมาซื้อกีตาร์กัน) ก็ได้ครับ แล้วแต่ว่ามาจากตรงไหน ตัวร้านจะอยู่ในตึกใหญ่เป็นอาคารออฟฟิศชื่อ Waterras วันที่ไปพนักงานออฟฟิศเยอะแน่นร้านเลย บรรยากาศในร้านสว่างๆ พนักงานออฟฟิศคุยกันโช้งเช้ง มีเบียร์สดเสิร์ฟทั้ง 25 แทป เป็นนำเข้าผสมกับคราฟท์ญี่ปุ่นครับ นอกจากเบียร์รายการอาหารก็น่าอร่อย ผมนั่งตรงเคาท์เตอร์ดูพ่อครัวปรุงแต่ละจาน น้ำลายไหลเลยครับ
ข้าวเย็นมื้อแรกของทริปนี้มาแถวสถานี JR Shibuya เพราะ มีโปรแกรมไปชิมเบียร์ต่อที่ร้าน Craftheads ซึ่งแถว Shibuya โซนฝั่งตะวันตกของสถานีนี่ร้าน Yakitori เยอะมากครับ ร้านที่ไปวันนี้ชื่อ Toritake เป็นร้านใหญ่อยู่ตรงหัวมุม ลูกค้าเยอะ ตอนแรกก็คิดว่าเอจะมีทีนั่งไหม เพราะเป็นร้านดังเหมือนกัน แล้วผมไปกันแค่ 2 คนก็เลยได้ที่นั่งครับ พนักงานพาลงมานั่งชั้นใต้ดิน เป็นโต๊ะเตี้ยแบบนั่งพับเพียบ สำหรับรายการอาหารก็จะเป็นเนูไก่เสียบไม้ปิ้งย่าง ทั้งเนื้อ ทั้งปีก เครื่องใน แล้วก็ยังมีเมนูทอดๆด้วย ส่วนเมนูอื่นๆ ก็มีพวกข้าวหน้าต่าง หม้อไฟไก่ รวมถึงข้าวปั้นและของทานเล่นอื่นๆ อ่อ ร้านนี้มีเมนูภาษาอังกฤษครับ สะดวกในการอ่านและการสั่ง
กลางวันวันนี้จากโรงงานไวน์ Furano เราขับกลับเข้ามาในเมืองอีกที เพื่อมากินข้าวแกงกระหรี่ร้านดัง ร้านนี้ชื่อ Yuiga Doxon ในรายการ Japan X เรียกชื่อว่า แกงกระหรี่อินดี้ ด้วยความที่ร้านหน้าตาลุยๆ ติสท์ๆ มาก ตอนแรกที่เห็นภาพร้านคิดว่าอยู่ชานเมือง ใกล้ป่าไรงี้ แต่จริงๆมันอยู่กลางเมืองเลยรอบๆร้านนี่ก็เป็นบ้านปกติ ร้านนี้ดังพอสมควร ลงในหนังสือ,เว็บหลายที่ และมีไปถ่ายใน series เกาหลีด้วย บรรยากาศในร้านก็ดูเล็กๆอบอุ่นๆ พนักงานงานก็ดูเซอร์ๆ เพลงที่เปิดในร้านยังเป็นวง Post rock อย่าง Sigur Rós เกิดมาเพิ่งเคยเจอร้านข้าวเปิดเพลง Sigur Rós
มาถึงโรงสุดท้ายในโซน Hakwes Bay ที่เราไปแวะชิมหลังจากทานข้าวกลางวันที่ Mission Estate มาแล้ว เราก็มาแวะที่ Brookfields ก่อนจะออกเดินทางลงใต้ไป Wellington โดยคืนนี้เราจะพักที่ Masterton เมืองขนาดเล็กๆ ระหว่างทาง Brookfields ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1937 ก่อนที่เจ้าของคนปัจจุบันคือ Peter Robertson จะมาซื้อกิจการในปี 1977 แล้วก็วางตัวเป็น Boutique Winery คือผลิตไวน์จำนวนไม่มากนัก ตั้งราคาค่อนข้างสูง แล้วก็ไม่ยอมขายกิจการให้กับนายทุนเจ้าใหญ่ๆ ทางเข้าไปถึงตัวโรงงานค่อนข้างลำบาก จากถนนใหญ่เป็นถนนลูกรัง พอถึงก็เงียบๆ ใจแป้วว่าปิดอีกแล้วรึเปล่า เดินไปเดินมาก็มีคุณป้าโผล่มาตอนรับ หน้าตาค่อนข้างดุ พูดเนิบๆ แล้วก็ชวนเข้าไปในห้องด้านหลังเพื่อลองชิมไวน์ ปกติที่อื่นจะยืนชิม ที่นี่มีเรากรุ๊ปเดียวเลย นั่งโต๊ะชิม ชิมไปคุณป้าก็เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ไป อธิบายพันธุ์องุ่น เล่าว่าปีนี้แดดดี ปีนี้ฝนลงเยอะไปหน่อยอะไรอย่างนี้ ซักพักมีคุณลุงผู้ชายโผล่มาบอกว่ากำลังจะมาเมืองไทย เค้ามาหลายรบแล้ว รอบนี้จะมาที่หัวหิน บอกว่ามีปลูกองุ่นทำไวน์อยู่ด้วย ตอนที่เค้าเล่าเรายังไม่รู้ว่าคือที่ไหนจนกลับมาอ่านแล้วได้รู้ว่าคือ Hua Hin Hills Vineyard มีไวน์ยี่ห้อ Monsoon Valley เป็นตัวดัง คุยเสร็จชิมเสร็จก็ซื้อกลับบ้าน ขวด…