สถานที่สุดท้ายที่เราไปเที่ยวก่อนกลับคือ วัดถ้ำเสือ เป็นอีกที่ที่เราอยากมา เพราะเคยเห็นรูปพระองค์ใหญ่ อาจจะเล็กกว่า พระทองที่วัดม่วง จังหวัดอ่างทอง แต่ของที่นี่ก็เรียกได้ว่าใหญ่พอสมควร เป็นพระพุทธรูปปางประทานพร (หลวงพ่อชินประทานพร) นอกจากนี้ยังมีมุมขึ้นไปถ่ายรูปสวยๆได้อีกด้วย
วัดถ้ำเสือ อยู่ที่ อำเภอท่าม่วง จังหวัด กาญจนบุรี อยู่ห่างจากเขื่อนแม่กลองประมาณ 5 กิโลเมตร โดยองค์พระและเจดีย์ต่างๆ จะอยู่ด้านบนเขา ต้องเดินขึ้นไป หรือจะขึ้นรถกระเช้าไปก็ได้ มีค่าบริการ 10 บาท
ทานข้าวเสร็จเรานั่งรถไฟต่อมาจาก Miyazu นิดเดียวก็ถึงสถานี Amanohashidate จากสถานีเราเดินไปยังท่าเรือเพื่อขึ้นเรือข้ามไปอีกฝั่ง ซึ่งว่ากันว่าดูวิวของตัว Sand Bar ได้สวยกว่าการดูจากฝั่งนี้ เรือจะใช้เวลาประมาณ 12 นาที แต่ถ้าใครฟิตๆ หรือเวลาเยอะหน่อย อาจจะเดินไปบน Sand Bar ซึ่งมีความยาว 3.6 กิโลเมตร เดินราวๆ 1 ชั่วโมง หรือปั่นจักรยานก็จะเหลือ 20 นาที ระหว่างทางเดินไปก็จะมีร้านขนมและของที่ระลึกประปราย เราเดินมาเจอร้านใหญ่ร้านนึง ดูมีของเยอะ แล้วก็ไม่ผิดหวังได้คราฟท์เบียร์ของแถวนี้กลับมา 3-4 ขวด เจ้าของร้านอัธยาศัยดี ถามว่ามาจากไหน มานานไหม จะไปไหนบ้าง ซื้อเสร็จเราก็เดินต่อไปยังท่าเรือ ช่วงที่เราไปมีนักท่องเที่ยวไม่ค่อยเยอะมากเท่าไหร่ ตัวเรือจะมีตารางเวลาเป็นรอบๆต้องคอยดูให้ดีทั้งขาไปและขากลับครับ
Fuglen เป็นร้านกาแฟบรรยากาศดีอีกหนึ่งร้าน ภายในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ข้าวของต่างๆ ให้อารมณ์วินเทจๆ ตามร้านต้นฉบับที่เมือง Oslo ประเทศ Norway โดยที่นี่กลางวันจะเสิร์ฟกาแฟ พอกลางคืนก็จะเสิร์ฟ cocktail แทนครับ ชื่อร้านมาจากภาษา Norwegian แปลได้ว่านก ซึ่งก็คือโลโก้ของร้านนั่นเอง ตัวร้านมี 2 สาขาคือที่ Oslo และ Tokyo สำหรับสาขา Tokyo จะอยู่ที่ Shibuya สถานีที่ใกล้ร้านที่สุดคือ Yoyogi koen หรือถ้าเดินจาก Shibuya ก็ประม่ณ 1 กิโลเมตรครับ ผมไปถึงร้านช่วงบ่ายๆ วันธรมดา ลูกค้าเยอะพอสมควร มีคิวรอสั่งออเดอร์ รอประมาณ 5 นาที ก็ได้สั่งและจ่ายเงินเสร็จ รออีกแป๊บก็ได้กาแฟครับ ในร้านคนเต็มหมดแล้วผมเลยออกมานั่งด้านนอก วันนี้หนาวนิดหน่อยแต่ก็พอไหว
ในทริปเชียงใหม่ที่ผ่านมา คืนที่สองผมพยายามไปเก็บร้านคราฟท์เบียร์บาร์ให้ได้หลายร้านหน่อย เป้าแรกคือร้าน My Beer Friend สาขาแรก แต่เนื่องจากทีมงานและเจ้าของร้านไปฉลองกันหลังจากเสร็จงาน Chiang Mai Craft Fest ร้านสาขาแรกเลยปิดก็เลยต้องเปลี่ยนแผนครับ ร้านแรกปิดก็เลยไปร้านที่สาขาสองแทน ที่นี่ชื่อว่า The Grumpy Old Men อยู่ไม่ไกลจากจากโซนไนท์บาร์ซาร์บนถนนช้างคลานครับ ไม่ไกลจากภัตตาคารซาดิสซ์ โฮงหมู ตุ๊บอี๊ด ตุ๊บอี๊ดที่ผมเคยไป ตัวร้านเป็นห้องชั้นล่างของอาคารพาณิชย์ขนาดหนึ่งห้อง ตั้งอยู่ในซอยเล็กๆ ตรงข้ามกับโรงแรม Shangri-La ครับ ผมไปถึงช่วงหัวค่ำของวันธรรมดา ยังไม่มีลูกค้ามีน้องพนักงานอยู่สองคนที่ดูมึนๆ จากงานเมื่อคืน ( พนักงานเป็นสตาฟฟ์ที่งาน Chiang Mai Craft Fest ด้วย) ด้านหน้าเป็นป้ายตู้ไฟสีขาว ภายในร้านสีเหลืองๆ สลัวๆ ตกแต่งโทนบาร์เก่าๆ มีเบียร์สด 8 แทป และเบียร์ขวดอีกนิดหน่อยครับ
ไหว้พระใหญ่เสร็จก็ได้เวลาข้าวกลางวัน จะว่าไปก็ไม่กลางวันแล้วละครับ เพราะบ่ายคล้อย น่าจะ 2-3 โมงได้ หิวพอสมควร ตอนแรกเดินหาแถววัดว่ามีอะไรทานบ้าง ก็ไม่ค่อยมีอะไร ร้านที่หามาก็ปิด เลยต้องเดินทางออกมานอกเส้นทางนิดหน่อย ตอนเดินทางก็หลงนิดๆ ยิ่งทำให้หิวไปใหญ่ ร้าน Matsubara-an เป็นอีกหนึ่งร้านดัง กรุปเราไม่ได้จองมาทำให้รอคิวนานพอสมควร 45 นาทีได้ ใจอยากนั่งในร้าน แต่คิวมาถึงต้องนั่งนอกร้าน ก็นอกร้านเพราะเลทมากแล้ว เรายังมีอีก 1 ที่ ต้องไปก่อนเดินทางกลับโตเกียว ที่ร้านขายโซบะครับ มีจานเดี่ยวและเป็นเซ็ท ผมเลือกเป็นเซ็ทโซบะเย็นกับเทมปุระผัก มีเรื่องนึงที่ยังสงสัยและยังไม่รู้คำตอบก็คือที่เมืองท่องเที่ยว ต่างจังหวัดของญี่ปุ่น มักจะมีร้านโซบะเจ้าดังๆ ร้านยอดนิยมเป็นประจำ เวลาไปเมืองท่องเที่ยวข้าวกลางวันของผมก็เลยมักจะเป็นโซบะครับ
เมื่อวันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม มีโอกาสได้ไปร่วมงานเบียร์อีกครั้งครับ เป็นงานพิเศษที่คุณ Paul Holgate เจ้าของและ brewer เบียร์แบรนด์ Holgate (เอ๊ะ นามสกุลเหมือนเบียร์เลย ฮ่าๆ) จากออสเตรเลียได้เดินทางมาไทย พบปะแฟนๆ คอเบียร์ พูดคุยถึงตัวเบียร์ และเรื่องราวอื่นๆ เกี่ยวกับ Holgate ครับ งานจัดที่ร้าน 2203 ในซอยวิภาวดี 16 ที่เดียวกับที่จัดงาน ‘ความเบียร์จงมี ความสุนทรีย์จึงมา’ เมื่อเดือนที่แล้ว คราวนี้มีอาหารอร่อยๆ ให้ทานก่อนจะลองเบียร์ตัวพิเศษกันด้วยครับ โดยจะเป็นการคุยไป ทานอาหารไป คุณ Paul ก็เล่าเรื่องที่มาของเบียร์แต่ละตัว ประวัติของ Holgate เราเริ่มงานกันด้วย Norton Lager เบียร์ลาเกอร์ที่ได้แรงบันดาลใจจากเบียร์สไตล์ Helles Lager ของเยอรมัน แล้วอาหารก็ค่อยๆ ทยอยเสิร์ฟมาครับ ส่วนตัวชอบเมนูพิเศษ คอแกะย่างจิ้มแจ่ว มาก มันนุ่ม หอมควัน เข้ากันกับแจ่วดีเหลือเกิน
อาหารเกาหลีที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักอีกเมนูก็คือพวกเนื้อย่างครับ ในบ้านเราก็มีเปิดหลายเจ้า โดยจะเป็นเตาถ่านวางตะแกรง แล้วก็มีท่อดูดควันห้อยลงมา เวลาทานก็ดึงท่อมาดูด เสร็จก็ดึงกลับ ตัวเนื้อจะทานพร้อมกับผักสด กิมจิ เรียงรายกันเต็มโต๊ะครับ พอมาถึงถิ่นก็คงจะพลาดไม่ได้ โดยร้านที่ผมไปวันนี้มีชื่อว่า Wangbijib เป็นร้านดัง มีหลายสาขา สาขา Myeong dong ที่ไปนี่อยู่ใกล้โรงแรมเช่นเคยครับ เดินไปไม่ไกลก็ถึง ผมมาทานช่วงประมาณเที่ยงพอดี ลูกค้าแน่นร้าน ส่วนใหญ่เห็นชาวเกาหลี ตัวร้านอยู่บนชั้นสองครับ คนเยอะแต่ก็มีที่พอดี ไม่ได้ต้องรอคิวอะไร บอกจำนวนเสร็จพนักงานก็พาเราเข้าไปนั่งห้องด้านใน สั่งๆ แล้วเค้าก็ยกเตาถ่านไฟแดงๆ มาตั้ง พอเนื้อมาก็ปิ้งและหั่นให้เราด้วยครับ