เที่ยวถนนยีนส์ที่เมือง Kojima – Japan Nov ตอนที่ 6.2

หลังจากทานซูชิที่ร้าน Uosho เสร็จ เราแยกจากชาวคณะ เพื่อจะไปยังเมือง Kojima ที่อยู่ทางใต้ของ Okayama จุดมุ่งหมายของเราก็คือถนนยีนส์ หรือ Jeans Street

ที่ถนนยีนส์มาอยู่เมือง Kojima นี่ก็เพราะว่าเป็นเมืองที่นับเป็นจุดกำเนิดของยีนส์ญี่ปุ่นโดยมีประวติยาวนานย้อนกลับไปได้ถึงศตวรรษที่ 16 เลยครับ เริ่มจากที่ Ukita Hideie ไดเมียวของโอคายาม่า ได้ถมทะเลบางส่วนจนกลายมาเป็นเมือง Kojima นี่เอง ซึ่งที่ดินบริเวณนี้นั้นไม่สามารถปลูกข้าวได้ จึงได้มีการปลูกฝ้ายแทน เพราะสามารถปลูกได้แม้ว่าดินจะเค็มก็ตาม

หลังจากนั้นโอคายาม่าก็เป็นแหล่งผลิตสิ่งทอต่างๆที่ใช้ในการผลิตเสื้อผ้าของคนญี่ปุ่น พอถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ชาวต่างชาติเริ่มเข้า พร้อมกับเสื้อผ้าแบบตะวันตก ทำให้ความนิยมในการใส่เสื้อผ้าแบบดั้งเดิมลดความนิยม อุตสาหกรรมสิ่งทอของโอคายาม่าจึงต้องหาผลิตภัณฑ์อย่างอื่นทดแทน ตอนแรกก็ผลิตพวกยูนิฟอร์มของนักเรียน ซักพักก็มีการคิดค้นใยสังเคราะห์ขึ้นมาแทน ผ้าฝ้ายสู้ไม่ได้ ทำให้ต้องหาอย่างอื่นผลิตขายอีกครั้ง

ตอนนี้เองที่พวกทหารอเมริกันเอา denim เข้ามาด้วย ทำให้เกิดอุตหกรรมผลิตยีนส์ที่ใช้ผ้า denim ซึ่งผลิตจากผ้าฝ้ายนั่นเอง จึงเป็นจุดเริ่มต้นของยีนส์แบรนด์ยี่ห้อแรกชื่อ “Big John” 

เดิมที Jeans Street นี้มีชื่อว่า Ginza ก็เป็นถนนที่ขายของทั่วไป ด้วยความที่เป็นเมืองเล็กๆไม่ค่อยมีอะไร วัยรุ่นหนุ่มสาวก็เลยย้ายไปเมืองใหญ่ๆอย่างโตเกียวหรือโอซาก้า จนกระทั้งผู้ผลิตยีนส์หลายๆเจ้าร่วมมือกันเปลี่ยนเป็นถนนยีนส์ทำให้เมืองนี้กลับมาคึกคักอีกครั้ง (เหรอ?)

การเดินทางเรานั่งรถไฟจากสถานี Okayama ประมาณ 40 นาที ก็จะมาถึงสถานี Kojima จากสถานีนั่ง Taxi ไปได้เลยครับไม่แพงมาก บอกคุณลุงคนขับว่าไป Jeans Street ลุงพาไปถูกแน่นอน

**ขอบคุณข้อมูลประวัติยีนส์ญี่ปุ่นและเมือง Kojima จากเว็บ rawdenim.com
JapNov14i_231
จาก Okayama เรามาลงที่สถานี Kojima ครับ
JapNov14i_233
ป้ายหน้าสถานี ‘เมืองยีนส์’
แผนที่ Jeans Street
JapNov14i_234
ลุงแทกซี่มาส่งทางเข้าฝั่งถนนด้านหน้า Kojima Citizen Center
JapNov14i_235
แผนที่ Jeans Street ครับ
JapNov14i_236
เดินเข้ามาถนนโล่งๆ
JapNov14i_237
ร้านแรกเป็น Pure Blue Japan ปิด
JapNov14i_241
ป้ายบอกทางไปร้าน Japan Blue Jeans
JapNov14i_242
ป้ายถนนเขียนว่า Jeans St. เลย
JapNov14i_243
เพนท์ไปบนประตูร้าน
JapNov14i_244
ตกแต่งเสาไฟด้วยกางเกง
JapNov14i_245
เดินไปเดินมาเริ่มไม่แน่ใจ ร้านปิดกันเยอะมากครับ
JapNov14i_246
ร้านนี้ทาสีผนังสวยเลย
JapNov14i_247
ป้ายยอดนิยม Kojima Jeans Street
JapNov14i_257
ร้านนี้ชื่อ Dania
JapNov14i_248
หน้าร้านมีผ้ายีนส์ขายเป็นพับ พับละ 1000 เยน รื้อไปรื้อมาถูกใจเลยสอยกลับบ้านมา 2-3 พับครับ หนักเอาเรื่องอยู่
JapNov14i_249
เดินมาต่อจนเจอร้านดัง Rampuya บริษัททอยีนส์ที่อยู่เครือเดียวกับแบรนด์อย่าง Momotaro และ Japan Blue Jeans (เครือ Japan Blue Group)
JapNov14i_250
ติดกันก็คือร้าน Momotaro Jeans ครับ

JapNov14i_251

JapNov14i_252
ด้านข้างของร้านมีกางเกงยีนส์ตัวใหญ่แขวนอยู่
JapNov14i_255
ภายในร้านโมโมทาโร่ครับ
JapNov14i_254
มีตัวอย่างกางเกงแบบต่างๆให้ดู
JapNov14i_256
สาขานี้สามารถเลือกแบบ customize ได้เองด้วยครับ
JapNov14i_253
เดินมาอีกฝั่งเป็นร้าน Japan Blue Jeans คนเข้าออกเยอะเหมือนกันครับ
JapNov14i_258
ร้าน senio
JapNov14i_260
ร้าน Tenryo หน้าร้านสวยดีครับ
JapNov14i_261
ยี่ห้อนี่ตั้งชื่อเล่นกับคำว่า genes-jeans
JapNov14i_262
Iron Heart อีกหนึ่งแบรนด์ดัง
JapNov14i_263
ปิดท้ายด้วยกางเกงตัวใหญ่อีกตัว

เดินจนครบเริ่มเย็นก็โบก Taxi กลับไปสถานีครับ ค่อนข้างผิดหวังนิดหน่อย คิดว่ามันจะครึกครึ้นกว่านี้ ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไรทำไมมันดูเงียบๆ จะว่าไปสายก็ไม่น่าใช่ หรือวันหยุดก็ไม่ใช่อยู่ดี คือมันต่างจากที่คิดไว้ในหัว

ถ้าใครเป็นคนรักยีนส์หรืออยากจะมาซื้อแบรนด์ดังๆซักตัวก็โอเคครับ แต่ส่วนตัวคิดว่าไม่ค่อยว้าวเท่าไหร่สำหรับ  Jeans Street

Similar Posts

  • |

    Hop Heads คราฟท์เบียร์บาร์เล็กๆ หน้าโรงแรม Innotel Singapore

    จากร้าน Brewerkz ผมก็เดินเรื่อยๆ เลียบ Fort Canning Park มาจนถึงโรงแรม Innotel ที่จองเอาไว้ครับ (เดี่ยวรีวิวในห้องอีกที) เช็คอิน เก็บของ ล้างหน้าล้างต่างเสร็จก็ลงมาด้านหน้าโรงแรม แวะจิบเบียร์ที่ร้าน Hop Heads หน้าโรงแรมซะหน่อยครับ Hop Heads เป็นร้านอยู่ชั้น 1 ของโรงแรม มีส่วนของร้านที่อยู่ในโรงแรม แล้วก็บาร์ที่อยู่ด้านนอก ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ จุดเด่นก็คือที่นี่เสิร์ฟคราฟท์เบียร์ครับ มีเบียร์สด 3-4 ตัว แล้วก็มีแบรนด์แปลกๆ ขายเป็นขวดครับ สำหรับอาหารก็พอมีสั่งเป็นกับแกล้มมาทานกับเบียร์ได้ วันที่ไปเป็นเย็นๆ วันพฤหัสบดี ลูกค้าเยอะเหมือนกันครับ ช่วงดึกๆ กลับมาโรงแรมก็ยังเห็นมีนั่งอยู่หลายโต๊ะ ร้านปิดเที่ยงคืนครับ

  • รีวิว Business Class สายการบิน China Airlines กรุงเทพ – ไทเป – โตเกียว

    เมื่อเดือนกันยายนที่ผ่านมาผมมีโปรแกรมการเดินทางไปโตเกียวเพื่อร่วมงาน Mikkeller Beer Celebration Tokyo ที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกครับ ตอนที่หาตั๋วอยู่ก็เจอ China Airlines ซึ่งจะแวะพักที่ Taipei พอลองกดดูว่าถ้าพักไทเปซัก 2 คืนจะแพงขึ้นเยอะไหม ปรากฎว่าแพงขึ้นประมาณ 200 บาทเท่านั้น ก็เลยตัดสินใจจอง China Airlines เพราะส่วนตัวอยากไปเที่ยวไทเปมานานมากแล้ว คราวนี้มีโอกาสก็เลยขอลองหน่อยครับ ซึ่งเวลาออกเดินทางค่อนข้างถูกใจผมคือออกสายๆจากไทย ไปถึงไทเป เย็นๆ แต่พอถึงวันจริงก็รู้สึกว่าเป็นเวลาบินที่ดี แต่ลำบากเรื่องการเดินทางเพราะต้องฝ่ารถติดไปถึงสุวรรณภูมิประมาณ 9 โมง ก็เลยต้องออกแต่เช้ามืดจากที่บ้าน ตัดภาพมาวันเดินทางหลังจากผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยและต.ม. แล้ว China Airlines มีเลาจน์ของตัวเองให้ผู้โดยสารครับ ขนาดเลาจน์จะเล็กหน่อย แต่ก็พอมีที่นั่ง อาหารและเครื่องดื่มก็มีพอประมาณ

  • Nakasei Uchimise ร้านสเต็กที่ซ่อนตัวอยู่ในร้านขายเนื้อ โตเกียว

    เดินทางมาถึงวันที่ 3 ของทริปโตเกียวเมื่อเดือนมกราคมปี 2020 ครับ วันนี้ตอนเย็นๆ จะเป็นวันที่ผมได้เจอกับเพื่อนๆ ที่เดินทางมาถึงวันนี้ โดยนัดไปเจอกันที่งานเบียร์ที่ Yokohama ครับ แต่ก็จะไปผมเช็คเอาท์แล้วก็เดินทางไปยังร้านอาหารอีกร้านที่จองเอาไว้ครับ ชื่อร้าน Nakasei Ushimise อยู่ที่สถานี Myogadani ห่างจากสถานีประมาณ  500 เมตรครับ ย่านนี้เท่าที่สังเกตดูเป็นย่านแบบเงียบๆ บ้านคน ร้าน Nakasei Uchimise เป็นร้านสเต็ก ความเจ๋งคือตัวร้านอาหารจะอยู่ซ่อนเข้าไปด้านในของร้านขายเนื้ออีกที คือด้านนอกมีตู้แช่ชิ้นเนื้อวัวส่วนต่างๆ มีผักสดขาย ตอนแรกผมงงๆ ว่าเอ..มาถูกร้านรึเปล่า จนแจ้งพนักงาน เค้าถึงได้พาเข้าไปด้านในร้านครับ

  • |

    มื้อแรกใน Auckland ที่ร้าน Elliott Stables – New Zealand 2014 ตอนที่ 1

    จากตอนที่แล้ว (เตรียมตัวก่อนมา New Zealand) หลังจากเช็คอินเข้าโรงแรม The Quadrant Hotel & Suites เสร็จ เราก็ออกมาทานข้าวเย็น โดยเป็นร้านที่หามาตั้งแต่เมืองไทย ร้านนี้ดูจาก 4sq ว่าคะแนนเยอะและไม่ไกลจากโรงแรมมาก เดินพอไหว พอเดินจริงก็เหนื่อยนิดๆ เพราะระยะทางไม่ไกล แต่เป็นทางลาดขึ้นลงเยอะ เล่นเอาหอบเหมือนกัน ตอนแรกที่ดูในรูปและอ่านมา ก็งงๆ ว่าร้านมันเป็นยัง ดูมันมีหลายๆ ร้าน หลายๆ ชนิด พอมาถึงร้านถึงได้เข้าใจว่าในนี้จะมีโต๊ะอยู่เยอะแยะ คล้ายๆ food court แล้วรอบๆก็จะเป็นร้านแต่ละร้าน ขายอาหารและเครื่องเดิมต่างๆกันไป มีหลายชนิดหลายประเภท วิธีการก็คือหาโต๊ะให้ได้ก่อน เสร็จแล้วก็เดินไปสั่งร้านว่าจะเอาอะไร โดยบอกเบอร์โต๊ะไปแล้วก็จ่ายเงิน ส่วนใหญ่จะไม่มีใบเสร็จให้ ตอนแรกๆก็เสียวเหมือนกันว่าจะโดนเบี้ยวรึเปล่า พอถึงเวลาเค้าก็จะทยอยยกของมาเสิร์ฟให้เราถึงโต๊ะเลย ร้านไหนคนเยอะก็รอนานหน่อย วันที่เราไป คนแน่น ตอนแรกเกือบจะไม่ได้โต๊ะแล้วด้วยซ้ำ แต่รอแป๊บๆ พนักงานก็พาไปนั่งในโซนซ้ายมือของร้าน หลังคาเตี้ยนิด คุยแล้วเสียงก้องๆ

  • |

    Mikuni อาหารฝรั่งเศสเชฟดังบนสถานี JR Sapporo – Hokkaido ตอนที่ 3.1

    โปรแกรมของวันนี้คือเดินทางไปยังเมือง Asahikawa ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของซัปโปโรไปประมาณ 140 กิโลเมตร เดินทางประมาณ 1.45 ชั่วโมง เราจองรถไฟเที่ยวบ่ายๆไว้ กลางวันเลยกินแถวสถานี JR ร้านที่ไปวันนี้เป็นร้านอาหารฝรั่งเศส อาหารจะเป็นคอร์ส โดยตอนกลางวันจะถูกกว่ามื้อเย็น ไม่แน่ใจว่าถ้าไม่กินเป็นคอร์ส จะสามารถสั่งเป็นจานๆได้รึเปล่า ร้านนี้มีชื่อว่า Mikuni (ミクニ) ซึ่งมาจากชื่อเชฟนั่นเอง (เชฟชื่อ Kiyomi Mikuni きよみ みくに )

  • |

    TNQ – The Northern Quarter Restaurant & Bar Manchester – ประเทศอังกฤษ

    วันที่ 3 ใน Manchester หลังจากตระเวนโรงเบียร์ 3 แห่ง (Vocation, Magic Rock และ Cloudwater) ช่วงเย็นผมกลับมาทานอาหารโซนใกล้ที่พัก Airbnb ร้านนี้มีชื่อว่า The North Quarter Restaurant The North Quarter Restaurant หรือชื่อย่อ TNQ เป็นร้านที่เสิร์ฟอาหารอังกฤษที่เน้นวัตถุดิบท้องถิ่น ทั้งตัววัตถุดิบหลัก ผัก รวมถึง เครื่องปรุงต่างๆ ผ่านการดูแลของ Chef Anthony Fielden วันที่ผมไปลูกค้าแน่นร้านเลยครับ ทีแรกพนักงานให้เราไปนั่งตรงที่อาหารออก นั่งไปนั่งมาร้อนมากเลยต้องขอย้ายที่ ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย ตัวเกือบเกรียมไปแล้ว ฮ่าๆ


แสดงความคิดเห็น