Jone’s Food Stall เมือง Cromwell – New Zealand 2014 ตอนที่ 11.1

หนังสือและเว็บท่องเที่ยวเกือบทุกเจ้าจะต้องแนะนำให้มาเที่ยวเมือง Cromwell เมืองแห่งผลไม้ ด้วยความที่เราไม่ทานผลไม้เลยไม่ว้าวเท่าไหร่กับเมืองนี้ ก่อนจะมาพบว่านอกจากผลไม้ต่างๆ แล้ว บริเวณนี้ยังมีโรงไวน์อยู่เป็นจำนวนมาก (โซนนี้มีชื่อว่า Central Otago) เลยทำให้การมาดูร้านผลไม้ มีความหวังรออยู่ คือรอจะไปจิบไวน์นั่นเอง

เราออกจากที่พักไม่เช้ามากเท่าไหร่ วิ่งไปทางตะวันออกประมาณ 60 กิโลเมตร บนทางหลวงหมายเลข 6 เลียบไปกับแม่น้ำ Kawarau สายๆ ก็ถึงที่หมาย นั่นก็คือร้านป้าโจน (Jone’s Food Stall) ร้านใหญ่ของย่านนี้

ในร้านก็เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งฝรั่ง คนจีน แขก และ คนเอเชียอีกหลายชาติ ของที่ขายก็จะเป็นผลไม้สด ผลไม้แห้ง ผลไม้แปรรูป ผัก น้ำผึ้ง และชีส เราเป็นคนไม่ทานผลไม้ก็เลยเดินๆดูเฉย สุดท้ายไปซื้อไอศครีมที่ขายอยู่ในร้านมาทาน

NZ14i_0464
ใครๆมาก็ต้องถ่ายรูปผลไม้ กับป้ายชื่อเมืองสีๆอันนี้ครับ หน้าตาผลไม้ดูตลกๆหน่อยนะครับ
NZ14_1014
ป้ายหน้าร้านป้าโจน
NZ14_1015
แอปเปิ้ลกองเป็นถุงๆอยู่หน้าร้าน
NZ14_1037
ร้านไม่ได้ใหญ่มากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เล็ก
NZ14_1039
อีกมุมของร้านครับ
NZ14_1016
ตู้ฝั่งซ้ายเป็นพวกของอบแห้ง ถั่ว
NZ14_1017
ตรงนี้ก็ของอบแห้ง
NZ14_1018
ผลิตภัณฑ์น้ำผึ้ง สินค้าขึ้นชื่ออีกอย่างหนึ่งของ NZ
NZ14_1019
มีผลไม้หั่นไว้ให้ชิม
NZ14_1033
นี่มันคือลูกอะไร
NZ14_1029
ส้มกับ แอปเปิล
NZ14_1028
อโวคาโดก็มี
NZ14_1034
ที่อ่านมา Golden Kiwi Fruiy นี่จะเป็นที่นิยมมากที่สุด
NZ14_1035
อันนี้ก็ลูกแปลกๆ ไม่เคยเห็นในบ้านเรา
NZ14_1022
ในตู้เย็นมีชีสขายอยู่
NZ14_1023
มีหลากหลายชนิดเลย
NZ14_1024
ผักสดก็มีครับ ขนาดใหญ่มาก
NZ14_1025
มุมผักอีก 1 มุม
NZ14_1026
ผลิตภัณฑ์ผลไม้แปรรูปครับ
NZ14_1027
เป็นแยม Kiwi-Fruit นั่นเอง
NZ14_1030
ทานไอศครีมดีกว่า ป้าคนขายดูดุๆเหมือนกันครับ
NZ14_1031
มีเครื่องปั่นๆ
NZ14_1032
มีผลไม้ให้ใส่ได้ด้วย แน่นอน เราทานไอศครีมเปล่าๆ หะหะ
NZ14_1038
อันนี้ขายรังผึ้ง
NZ14_1040
ใกล้ๆร้าน Jone’s มีร้านเล็กๆอยู่อีกร้าน เงียบมาก ชื่อ Sarita Orchard ขายผัก ผลไม้เหมือนกัน เราก็แวะลงไปดู
NZ14_1041
ถนนหน้าร้านปลูกต้นไม้ไว้สวยงามมากครับ
NZ14_1042
ขนาดร้านเล็กกว่าประมาณ 5 เท่า
NZ14_1043
สินค้าที่ขาย เป็นขนม ของแห้ง ซะครึ่งนึง อีกครึ่งเป็นพวกของสด
NZ14_1044
Nougat
NZ14_1045
ผลิตภัณฑ์จากน้ำผึ้ง
NZ14_1046
ในตู้เย็นน้ำผลไม้ครับ
NZ14_1047
โซนนี้ขายผลไม้อบแห้ง
NZ14_1048
สินค้าแปรรูปต่างๆ
NZ14_1049
พวกบาร์ ขนม
NZ14_1050
ราคาไม่แพงครับ
NZ14_1051
แผงขนมอีกแผงหนึ่ง
NZ14_1052
ผลไม้ร้านนี้มีนิดๆหน่อย
NZ14_1053
แอปเปิล

สุดท้ายได้ขนมจากร้านนี้ติดมือมาสองสามถุงครับ เสร็จแล้วก็ถึงช่วงเวลาที่เรารอคอยก็คือไปโรงไวน์นั่นเอง ติดตามกันต่อได้ในตอนหน้าครับ

Similar Posts

  • โรงไวน์ Murdoch James, Martinborough – New Zealand 2014 ตอนที่ 6.3

    ทานข้าวกลางวันเสร็จเราออกจากตัวเมืองเพื่อไปแวะโรงไวน์สุดท้ายบนเกาะเหนือ ก่อนที่เราะจไปขึ้นเครื่องที่ Wellington ในช่วงเย็น โรงที่เราจะไปกันมีชื่อว่า ‘Murdoch James’ Murdoch James ก่อตั้งขึ้นไปในปี 1986 โดย Roger Fraser ซึ่งตั้งชื่อโรงไวน์ตามชื่อพ่อของเขา (Murdoch James Fraser) ที่นี่ก็เรียกว่าเป็น Premium hand-crafted อีกแห่ง เพราะยังใช้มือในการเลือกองุ่นและผลิตไวน์อย่างพิถีพิถัน ผสมวิธีการผลิตแบบดั้งเดิมและเทคนิคสมัยใหม่เข้าด้วยกันเพื่อให้ได้ไวน์ที่มีรสชาติและคุณภาพดีที่สุด สายพันธุ์องุ่นที่โดดเด่น คือ Pinot Noir, Syrah และ Pinot Gris สำหรับที่นี่คุ้นๆว่าถ้าชิมต้องเสียเงินรึเปล่าไม่แน่ใจ แต่ก็ประมาณ 4-5 NZD ต่อคนเท่านั้น ได้ชิมไวน์คนละ 4-5 แก้ว โดยมีคุณลุงที่ดูขรึมๆหน่อย อธิบายไว้แต่ละชนิดให้ฟังด้วย

  • โรงไวน์ Mission Estate, Napier – New Zealand 2014 ตอนที่ 5.2

    จาก Esk Valley เราขับลงใต้ผ่านสนามบินแล้ว เลี่ยงออกนอกเมืองไปยังถนน Church Road เพื่อไปยังโรงไวน์ที่ 2 ของวันนี้ โรงนี้มีชื่อว่า Mission Estate ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก Church Road Winery ที่เราเดินทางมาเมื่อวาน Mission Estate เป็รโรงไวน์ที่มีอายุเก่าแก่มากที่สุดอีกแห่งของ New Zealand โดยย้อนประวัติไปได้ถึงปี 1838 ที่กลุ่มมิชชันนารีจากฝรั่งเศสได้เดินทางมาถึงที่นี่ ก่อตั้งโรงไวน์แห่งนี้ในปี 1851 และได้เริ่มผลิตไวน์จำหน่ายวินเทจแรกเป็นปี 1870 เรียกว่ามีอายุกว่า 160 ปีเลยทีเดียว ที่นี่มี Wine Tasting แล้วก็มีส่วนที่เป็นห้องอาหารด้วย เรามาถึงช่วงบ่าย จะวางแผนจะมาทานข้าวกลางวันที่นี่ด้วยเลย มีอย่างนึงที่แปลกใจก็คือ ไวน์ที่ขายบริเวณที่ชิมกับในร้านอาหารจะคนละราคา คือต่างกันหลายเท่า เหมือนไปเปิดตามร้านอาหารข้างนอก เราก็เลยทานแต่ข้าว ไม่ได้เปิดไวน์ ใช้ซื้อกลับไปกินเอาดีกว่าประหยัดเงินไปเยอะพอสมควร

  • ชิมไวน์ที่ Gibbston Valley – New Zealand 2014 ตอนที่ 11.3

    บ่ายแก่ๆ เราเดินทางกลับจาก Northburn ที่เมือง Cromwell ไปยัง Queenstown ตามทางหลวงหมายเลข 6 ประมาณซัก 35 กิโลเมตรก็มาถึงอีกโรงไวน์นึงที่เราจะแวะกัน นั่นก็คือ Gibbston Valley

  • |

    รีวิว Southwark Apartments Christchurch – New Zealand 2014 ตอนที่ 6.4

    ขับออกจาก Murdoch James เรามุ่งหน้าไปทางทิศะวันตกเฉียงใต้บนทางหลวงหมายเลข 2 สู่ Wellington เมืองหลวงของประเทศ New Zealand ที่อยู่ห่างออกไปราว 90 กิโลเมตรได้ ระหว่างทางผ่านภูเขาหลายช่วง ซึ่งขับค่อนข้างยาก ทางเล็ก ขึ้นเนินลงเนินตลอด ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ก็พอดีกับที่กะเอาไว้ มาถึง Wellington เราไม่ได้แวะเที่ยวอะไรเลย มุ่งหน้าไปสนามบิน ระหว่างทางมีซ่อมถนนทำให้รถติดเป็นบางช่วง เข้าเขตสนามบิน เราก็เอารถไปเติมน้ำมันให้เต็มถัง เสร็จก็เข้าไปจอดบริเวณจุดรับรถคืนของบริษัทเช่ารถ เอากุญแจไปให้พนักงานที่อยู่ในตัวคารผู้โดยสาร แล้วก็ไปเช็คอิน โหลดกระเป๋ากัน เราบินด้วยสายการ JetStar สายการบินโลว์คอสต์ ทำให้ต้องซื้อน้ำหนักเพิ่มสำหรับกระเป๋าเดินทาง ในส่วนนี้เรากะคร่าวๆตั้งแต่ตอนจองตั๋วมาแล้ว ทำให้ไม่มีปัญหาอะไร เครื่องใช้เวลาแป๊บเดียว 40 นาที เราก็ข้ามก็มายังเกาะใต้ โดยลงจอดที่เมือง Christchurch เมืองที่หลายๆคนน่าจะคุ้นหูเพราะมีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ไปไม่กี่ปีก่อนนี้ และเป็นเมืองที่มีนักเรียนไทยมาเรียนกันเยอะเป็นอันดับต้นๆอีกด้วย พอมาถึงเราก็ไปทำเรื่องรับรถรุ่นเดิมหน้าตาเหมือนเดิมเปี๊ยบ เสร็จก็ขับไปยังที่พักของเราวันนี้ เป็น Apartment ข้างนอกดูโทรมๆหน่อย ลานจอดรถก็พื้นเป็นดาวอังคาร  มาถึงไม่มีคนรับเรื่องแล้ว โทรไปโทรจนทราบว่าเค้าเอากุญแจเก็บไว้บนโต๊ะ โทรคุยจนได้ code เปิดเข้าอาคารไป…

  • รีวิวโรงแรม The Ridge Queenstown – New Zealand 2014 ตอนที่ 9.4

    วิ่งมาจาก Lake Wanaka เรื่อยๆ ตามถนน Cardrona valley และ Crown Range ตรงสุดท้ายที่จะลงจากเขา ถนนจะมันมากครับ หักไปหักมาเหมือนลำไส้ เหมือนหนอนเลย  พอถึงข้างล่างก็จะเป็น ทางหลวงหมายเลข 6 วิ่งอีกนิดเดียวก็จะถึง Queenstown ครับ ที่พักของเราอยู่ก่อนจะเข้าไปในโซนตัวเมือง Queenstown เป็น Resort อยู่บนเขา ขับรถขึ้นไปยากนิดหน่อย เราไปถึงเย็นวันอาทิตย์ พนักงานไม่อยู่แล้ว แต่ก็เอากุญแจใส่ไว้ในตู้เซฟหน้าบ้าน พอเราถึงก็โทรไปหาเค้า เค้าก็บอกรหัสมา หยิบกุญแจไปบ้านได้เลย ที่พักนี้เป็นแบบ Time Sharing คือเหมือนกับเราซื้อสมาชิกไว้แล้วก็จ่ายค่ารายปี ปีๆนึงเราจะไปพักที่โรงแรม/รีสอร์ต ที่เป็นสมาชิกได้ทุกโลก โดยเสียค่าธรรมเนียมนิดหน่อย เฉลี่ยจำนวนวันก็จะเข้าพักได้ประมาณ 7-10 วัน ไอ้ Time Sharing นี่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วได้รับความนิยมมากครับ (พ่อ-แม่ซื้อเอาไว้) ตัวบ้านพักเป็น 2 ชั้น ครึ่ง มีส่วนทำกับข้าว กินข้าว ห้องนั่งเล่น…

  • เดินเล่นในเมือง Queenstown – New Zealand 2014 ตอนที่ 10.3

    กลับจากเมือง Arrowtown เราก็กลับมา Queenstown เมืองที่พักของเรา เย็นนี้เราจองร้านอาหารไว้ ช่วงค่ำๆ ก็เลยมาเดินเล่นในตัวเมืองครับ (ที่พักเราอยู่ขอบๆของเมือง) Queenstown มีประชากรประมาณ 12,500 คน ถึงว่าไม่เยอะมากเท่าไหร่ อยู่ในอันดับที่ 29 NZ เป็นเมืองที่นักท่องเที่ยวนิยมมาเป็นอันดับต้นๆของเกาะใต้ โดยมีกิจกรรมพวก แอดแวนเจอร์ลุยๆ แล้วก็พวกสกีครับ เรียกว่าพวก ปั่นจักรยาน เดินป่า sky diving ตกปลา รวมถึงกระโดดบันจี้จัมพ์นี่มีหมดแน่นอน ในตัวเมืองก็มีร้านข้าวร้านขนมของฝาก มี community mall เล็กๆด้วย ที่หาข้อมูลมา คนก็จะนิยมไปนั่งเรือโบราณ TSS Earnslaw เรือเก่าแก่ตั้งแต่ปี 1912 กัน เราก็ไปนะครับ แต่ไปถ่ายรูปอย่างเดียว หะหะ โดยเรือจะอยู่ในทะเลสาบ Wakatipu ทะเลสาบขนาดใหญ่อันดับ 3 ของ New Zealand


แสดงความคิดเห็น