คราวนี้แวะไปแถวอารีย์อีกครั้งครับ เป็นร้านอาหารจีน ที่จริงผมเคยไปมาทีนึงตอนที่ร้านยังไม่เปิดเต็มรูปแบบครับ น่าจะปีนึงได้ ร้านนี้มีชื่อว่า ยุ้งฉาง ครับ ร้านยุ้งฉางอยู่ในซอยอารีย์สัมพันธ์ 6 ขนาดร้านค่อนข้างใหญ่ หน้าร้านมีที่จอดรถได้ประมาณสัก 6-7 คัน แต่ส่วนใหญ่จะเต็มตลอด อาจจะต้องจอดริมๆ ในซอยแทน  ทางร้านจะเสิร์ฟเมนูเส้นเป็นหลัก โดยมีเส้น ‘เปี๋ยง เปี๋ยง เมี่ยน’ เป็นเมนูเอกลักษณ์ ทำจากแป้งสาลีแล้วใช้วิธีการดึงด้วยมือในการผลิต มีหน้ากว้างประมาณหนึ่งนิ้ว

วันก่อนมีธุระในโซนเมืองเก่า เสร็จแล้วผมกับเพื่อนๆ ก็ไปแวะทานข้าวเย็นกันที่ร้านอาหารจีนเจ้าเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับเสาชิงช้า มีชื่อร้านว่า ย่งฮั้ว ภัตตาคารครับ ร้านนี้ผมเห็นจากโพสต์ที่แชร์ๆ กันใน facebook ดูรายการอาหารก็น่ากินดี พอได้เข้าเมืองไปพร้อมกับเพื่อนๆ เลยไปลองดู ตัวร้านเป็นตึกขนาดค่อนข้างใหญ่ เข้าใจว่ามีชั้นสองด้วย แต่ผมไปค่ำแล้ว ไม่มีลูกค้า ก็นั่งที่ห้องด้านล่าง บรรยากาศแบบร้านจีน มีโต๊ะกลมพร้อมที่หมุนตั้งอยู่ซัก 7-8 โต๊ะได้

เช้าวันรุ่งขึ้นในเมืองนครศรีธรรมราช ผมและชาวคณะเดินทางไปรับประทานอาหารกันที่ร้านดังประจำจังหวัด มีหลายสาขา ร้านนี้มีชื่อ โกปี๊ ครับ สาขาที่ไปคือสาขาดั้งเดิมอยู่ตรงศาลากลางจังหวัด ซึ่งเมื่อ 9 ปีก่อน ผมก็มารับประทานที่สาขานี้ จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว ฮ่าๆ มาคราวนี้ช่วง 8-9 โมงลูกค้าแน่นเต็มร้านเลย เกือบจะไม่มีโต๊ะนั่งครับ  เมนูของที่นี่ค่อนข้างหลากหลาย มีให้ลองชิมเยอะเลยทีเดียว อย่างเช่น จาโก๋ย (ปาท่องโก๋) ขนมปังปิ้ง ข้าวขาหมู ข้าวมัน (แบบใช้กะทิหุง) โรตี  ขนมจีบ และบะกุ๊ดเต๋ ส่วนเครื่องดื่มก็มีโกปี๊ หรือกาแฟโบราณแบบต่าง รวมถึงกาแฟเอสเพรสโซ่ครับ

สองสัปดาห์ก่อนผมได้เดินทางไปต่างจังหวัดครั้งแรกในรอบ 6-7 เดือนหลังจากโควิดระบาดครับ คราวนี้ลงใต้ไปยังนครศรีธรรมราช ซึ่งผมเคยไปเมื่อประมาณ 9 ปีที่แล้ว ทริปนี้มีจุดประสงค์หลักคือไปเยี่ยมชมการผลิตสุรากลั่นจากน้ำตาลของต้นจากที่อำเภอปากพนังครับ แต่ก็ยังพอมีเวลาได้แวะไปชิมอาหารอยู่สองสามร้านครับ ร้านแรกที่ไปเป็นร้านดังอยู่ในตัวเมืองนครฯ ชื่อร้านว่า ชาวเรือ ตัวร้านขนาดใหญ่พอสมควร เป็นอาคารไม้ สีเข้ม ที่นั่ง มีทั้งชั้นล่างและชั้นบน วันที่ไปช่วงเย็นลูกค้าแน่นร้านเลยครับ