ราเม็งร้านนี้เจอจากเว็บของ BK Magazine ครับ ร้านนี้น่าสนใจก็เพราะว่าเป็นราเม็งที่ใช้ไก่ทั้งหมด ในบ้านเราส่วนใหญ่ก็จะเป็นทงคตซึ หรือซุปกระดูกหมูนั่นเอง ซึ่งที่ร้าน Menya Takeichi นี่จะใช้ไก่ในการเคี่ยวนาน 10 ชั่วโมง โดยไก่ 8 กิโลกรัมจะกลายมาเป็นน้ำซุปสำหรับราเม็ง 8 ชาม ตกชามละ 800 กรัม เข้มข้นมากครับ ตัวร้านอยู่ชั้น 2 ของโครงการ K-Village ในซอยสุขุมวิท 24 (เข้าทางฝั่งพระราม 4 ใกล้นิดเดียว) อยู่โครงการเดียวกับร้าน Mekiki No Ginji อีกร้านโปรดของผมครับ
ร้านนี้อยู่ด้านหน้าของสนามไดรฟ์กอล์ฟตรงบริเวณปากซอยสุขุมวิท 42 ครับ ถ้ามารถไฟฟ้าลงสถานีพระโขนงน่าจะเดินน้อยที่สุด วันที่ผมไป ไปถึงเร็วไปนิดเพราะร้านเค้าเปิด 11.30 รออยู่สักแป๊บก็ได้เข้าไปนั่งครับ รายการอาหารหลักก็จะเป็นราเม็ง โดยมีราเม็งสไตล์ Sapporo ที่มีน้ำซุปมิโสะและข้าวโพดเป็นเมนูขึ้นชื่อของร้านครับ นอกจากราเม็ง ก็ยังมีเมนูอาหารอีกเยอะพอสมควร พวกปลาดิบ ซูชิ ของปิ้งย่าง ของทอด มีหมด เห็นตรงเคาเตอร์เขียนว่า UOMASA ชื่อร้านอาหารเจ้าดังอีกแห่งของซอยทองหล่อครับ เดาเอาว่าคงจะเป็นเจ้าของร้านนี้นั่นเอง ตัวผมเองไม่ได้สั่งแบบ Sapporo แต่สั่ง Tonkotsu (ซุปกระดูกหมู) แทน แล้วก็สั่งเมนูอย่างอื่นมาทานเพิ่มอีก 2 อย่างคือ ชุดปลาดิบและหอยนางรมชุบแป้งทอดครับ
มื้อเที่ยงวันที่ไปเดินเล่นใน Daimyo ผมเปิดแอพหาร้านราเม็ง แล้วก็เจอร้านนี้อยู่ไม่ไกล เดินนิดเดียวถึงก็เลยแวะไปลองครับ ถึงจะคะแนนสูง แต่โชคดีวันนี้ไม่มีคิวเลย ร้านชื่อ Ikkousha เป็นราเม็งสไตล์ Hakata แบบร้านดัง Ippudo นั่นเองครับ จะว่าไปเจอชื่อร้านราเม็งนี่มักขึ้นด้วย 一 กันเยอะเลยครับ (ichi) Ichiran, Issou หรือ Ippudo ก็ด้วย แปลกดี จุดเด่นอย่างนึงของร้านนี้คือ ทุกโต๊ะมีเตาอยู่ครับ เวลาเสิร์ฟราเม็งเค้าก็จะวางบนเตา ทำให้ราเม็งร้อนตลอดเวลาที่เราทาน ไม่เคยเจอร้านไหนทำแบบนี้มาก่อน
สายวันนี้คณะขงเราเดินทางออกจาก Huis Ten Bosch กลับมายังเมือง Nagasaki นอน 1 คืน ก่อนเดินทางต่อไปยัง Yufuin ในวันพรุ่งนี้ครับ นั่งรถไฟรอบ 10.44 ออกมา คนแน่นรถ ไม่มีที่นั่งครับ ใช้เวลาประมาณ 75 นาทีก็มาถึง Nagasaki ก็เอาของไปฝากที่โรงแรม แล้วไปกินข้าวกันเป็นร้านราเม็งชื่อ Kasei อยู่ฝั่งตรงข้ามสถานี Nagasaki เลยครับ เดินข้ามสะพานลอยมานิดเดียวถึง มาถึงปุ๊บ รอคิวนานเหมือนกันเกือบครึ่งชั่วโมงได้ ร้านไม่ใหญ่ครับ มีแต่เคาต์เตอร์ กดคูปองจากตู้ให้พนักงาน พอใกล้ๆจะถึงคิวเรา พนักงานจะมาถามว่าลวกเส้นนุ่มแค่ไหน น้ำซุป จะเอาเค็มมันเท่าไหร่ ถามเป็นญี่ปุ่นครับ ถ้าฟังไม่ออกก็งูๆ ปลาๆ ถ้าจะดื่มเบียร์ด้วยสั่งแบบเป็นเซ็ตจะคุ้มกว่าครับ
ร้านนี้เป็นร้านแรกของทริป Kyushu เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ครับ เป็นทริปที่กลับไปซ้ำอย่างรวดเร็วห่างจากครั้งก่อนปีเดียว (ทริป Kyushu 2014) มีไปเมืองเดิมหลายเมือง เช่น Beppu, Nagasaki แต่ก็มีได้ไปเมืองให่อย่าง Yufuin ด้วยครับ บินโดย การบินไทย ไฟลท์ชวนง่วงอย่างเคยคือออกจากกรุงเทพ ตี 1 ถึง Fukuoka เช้ามืด จากสนามบินก็นั่ง taxi ไปโรงแรมฝากกระเป๋าไว้ก่อน แล้วก็เดินไปซื้อ simที่ Yodobashi เสร็จก็หาข้าวกลางวันทานครับ ร้านที่หามาชื่อ Issou เป็นสไตล์ Hakata เดินจากสถานีไกลนิดนึง แต่ไม่มากครับ ประมาณ 550 เมตร พอมาถึงคิวหน้าร้านยาวเลย รอคิวประมาณ 25 นาทีครับ ร้านขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ใช้วิธีกดคูปองเอา กดเสร็จก็มาเข้าแถวรอครับ สำหรับตัวราเม็งนั้น จะเป็นน้ำซุปกระดูกหมูข้นๆ มีเห็ดหูหนูซอยและ สาหร่าย เส้นขนาดเล็ก มีผัก tkana และกระเทียมให้ใส่ปรุงรสได้
Shinjuku เป็นย่านหนึ่งที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวทั่ว รวมถึงโลกคนไทยด้วยครับ โดยส่วนตัวถ้ามาโตเกียวมักจะเลือกที่นี่เป็นที่พักด้วยสาเหตุที่ว่าเป็นย่านที่มีร้านอาหาร ร้านขนม ร้านชอปปิ้ง ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า กล้องดิจิตอล แผ่นเสียง รวมถึงอีกหลายๆ อย่างที่จะนึกออก กระจายอยู่รอบๆ ทั้ง 4 ทิศของสถานี Shinjuku ครับ นอกจากนี้ยังเป็นสถานีที่สามารถเดินทางต่อไปยังที่อื่นได้สะดวกมากๆ เพราะว่าเป็น hub หลักของทั้งรถไฟและรถบัส ไม่ว่าจะเดินทางออกไปต่างจังหวัดก็เป็นสถานีที่รถไฟด่วนพิเศษหลายๆ ขบวนจะจอดที่สถานีนี้ รวมถึงรถไฟสายอื่นๆภายในโตเกียวก็มักจะหยุดจอดที่สถานีนี้ด้วยเช่นกันครับ คราวนี้รวบรวม 15 ร้านอาหาร ตั้งแต่มื้อเช้า มื้อเที่ยง มื้อเย็น รวมถึงร้านคราฟท์เบียร์ให้ไปลองแวะชิมกันในช่วงค่ำคืน ไม่ว่า จะร้านราเม็ง ร้านเนื้อย่าง ร้านโซบะ ชอปปิ้งเสร็จแวะเลือกเติมพลังได้เลยครับ
หลังจากกลับจาก COMMUNE 246 เราก็กลับมาเก็บของที่โรงแรมครับ (shinjuku prince hotel) คืนวันนี้ไม่ออกไปดื่มเบียร์ที่ร้าน เพราะกรึ่มๆ ได้ที่ ก็เลยชอปปิ้งกันแถวโรงแรม ค่ำๆ เริ่มหิวนิดหน่อย เปิดดูร้านราเม็งที่จดๆ ไว้ก็มีร้าน Takahashi นี่หละครับ อยู่ใกล้โรงแรมเลย เดินออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายไปนิดเดียวข้ามถนนตรง 7-Eleven ร้านอยู่ทางฝั่งซ้ายมือครับ หน้าร้านมีคิวอยู่นิดหน่อย รอคิวประมาณ 15 นาที ขนาดร้านไม่ใหญ่ ใช้วิธีกดคูปองจากตู้เอาครับ พอถึงคิวก็ได้นั่งฝั่งขวาของเคาเตอร์ สำหรับน้ำซุปร้านนี้เป็นสไตล์ซุปปลาแห้ง ตัวเส้นลวกมาแข็งนิดๆ เคี้ยวเพลิน เส้นเป็นแบบหนาครับ
ออกจาก 3331 Arts Chiyoda ก็เป็นบ่ายแก่ๆ แล้วครับ เปิดมือถือหาร้านใกล้ๆ ว่ามีอะไรบ้าง เจอร้านนี้คะแนนสูงหน้าตาน่าทาน เดินจาก 3331 แค่นิดเดียวก็ถึงครับ (ประมาณ 300 เมตร) เป็นร้านราเม็งชื่อ Tanaka Shoten อยู่ไม่ไกลจากสถานี Akihabara ครับ ตอนแรกรู้แค่เป็นราเม็ง พอกลับมาเปิดหาข้อมูลถึงได้รู้ว่าเป็นร้านเดียวกับที่เคยที่ diver city ซึ่งร้านนั้นก็อร่อยมากครับ ที่นั่งของร้านจะเป็นเคาท์เตอร์รอบๆครัวครับ ส่วนวิธีการสั่งก็ใช้กดคูปองเอา วันที่ไปมีคิวเหมือนกัน รอประมาณ 10 นาทีได้ครับ
มาถึงวันที่ 3 ของทริปเป็นวันว่างๆ อีกหนึ่งวัน แยกกันชอปปิ้ง ผมไปซื้อแผ่นเสียงที่ร้าน disk union เช่นเคยครับ ก่อนที่จะแยกย้าย ตอนสายๆ ก็แวะทานราเม็งกันก่อน มื้อเป็นร้านดังที่หลายคนรู้จักดี ก็คือ Ichiran หรือ ราเม็งข้อสอบ นั่นเองครับ สำหรับสาขา Shinjuku นี่ตัวผมเองเพิ่งเคยมาทานเป็นครั้งแรก สาขานี้จะอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสถานี JR Shinjuku จากประตูทางออก Central East Exit จะแค่ประมาณ 160 เมตรเท่านั้นครับ หน้าร้านมีโลโก้ใหญ่ และมีแถวคิวยาวพอสมควร วันที่ไปเป็นชาวไทยหลายคนเหมือนกัน ยืนรอยาวจากถนน ลงบันไดไปถึงประตูที่อยู่ชั้นใต้ดิน อากาศเดือนสิงหาคมก็ร้อนมากครับ ยืนเหงื่อตกรอทานราเม็งกันอีกแล้ววันนี้ รอคิวราวๆ 25 นาที ก็ได้ที่นั่งครับ